آموزگار

امسال هم به آخر رسيد و مسئولين آموزش و پرورش كه از ابتدا با توپ پر و وعده هاي اغواكننده پيش آمده بودند ، چاره اي جز سكوت و وقت گذراني نديدند و بودجه آموزش و پرورش براي سال آينده هم كما في السابق با همان تبعيض هاي ناروا نسبت به خيل عظيم و ميليوني معلمان ــ اين كاركنان بي مدعا و پرتلاش و صادق ــ بسته شد و اين بار هم معلمان فهميدند كه نمي توان و نبايد به وعده هايي كه آقايان به هنگام انتخابات و جلب آراي مردم مي دهند ، دل خوش كنند و قبل از دل بستن به وعده هاي محال كه گاه تأمين آنها به يك معجزه احتياج دارد ، دل بستن به سرابي است كه هيچگاه تشنگي آنان را برطرف نخواهد كرد .
   اكنون ديگر خر آقايان از پل گذشته است و ديگر از آن وعده هاي دو ماه حقوق و پاداش معلمان و نظاير آن خبري نيست . و از اين پس نيز يقين بدانيد كه هر جا صحبت و مصاحبه اي پيش آيد ،  مسائل بسيار مهمتري از نظر ايشان براي آموزش و پرورش مطرح خواهد بود ؛ مسائلي مانند تغيير نظام تعليم و تربيت و پرداختن به دغده هاي ديني (كه البته در جاي خود مهم است )مانند نماز خوان كردن جواناني كه در اين مدت به جاي عميق شدن اعتقادات ديني شان ، لاابالي و بي دين  (!)و از نماز و روزه روي گردان شده بودند و ساختن مسجد و نمازخانه و زيارتگاه ها و نظاير آن (يعني اموري كه لازمه به سامان شدنشان ، سروسامان يافتن امور معيشتي و رفاه و رفع دغدغه هاي روزانه زندگي مردم مي باشد و بدون توجه به اين نكته نمي توان ديانت را در جامعه و بخصوص در ميان جوانان نهادينه نمود )
    
   حيفم مي آيد كه در اينجا به اين نكته اشاره نكنم كه آيا از نظر دولتمردان ما آموزش و پرورش ، اهميتي در حد نيروهاي نظامي و انتظامي كه از قوه ي قهريه برخوردارند و در سر بزنگاهها خواسته هاي خويش را با همين اهرم، به دولت تحميل مي كنند ، دارد يانه ؟ بديهي است در اين زمينه هيچيك از آقايان نمي توانند ادعاي ديگري بكنند چرا كه" ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا آسمان است ". امتحان اين ادعا هم بسيار آسان است و همه روزه در دور و بر ما اتفاقاتي در حال رخ دادن است كه نشان مي دهد  يك كارمند دون پايه در نهادها و ارگان هايي كه به نوعي با قواي نظامي و انتظامي در ارتباط هستند ، از نظر برخورداری معيشتي تا چه حد با معلمان تفاوت  دارند .
   مثلاًاين روزها معلمان بالأخره بعد مدتها انتظار ، توانستند مبلغ 30 هزار تومان بن غير نقدي دولت را كه بمناسبت اعياد قربان و غدير خم براي آنان در نظر گرفته شده بود دريافت كرده و براي خرج كردن آن به فروشگاهها سري بزنند .  اكنون شماحال آن معلمي را در خيالتان تصور كنيد كه مي خواهد بااين مبلغ ناچيز ، از ميان انبوه كالاهاي گرانقيمتي كه در فروشگاه مي بيند يكي را انتخاب و خريد كند چه احساسي به شما دست مي دهد ؟
   من خود شاهد آن بودم كه يكي از همين افرادي كه شاغل در يكي از نهادهاي نظامي بود در يك انتخاب خود كالايي با قيمت بالاي 300 هزار تومان را (بله اشتباه نكرده ايد تعداد صفرهاي آن دوتا مي باشد ) با بن هاي اهدايي دولت كه توسط اين نهاد در بين كاركنانش توزيع شده بود خريداري نمود به طوري كه حتي مسئولين صندوق فروشگاه نيز هاج و واج مانده بودند . حال توخود حديث مفصل بخوان از اين مجمل !